Nieuwsflits

15/04 Alle resultaten tem 5 april zijn verwerkt

Sint-Maria-Oudenhove

Sint-Maria-Oudenhove

Home Fietsverslagen La Marmotte 2005
Notice: Undefined index: JPG Support in /customers/5/3/1/tcoudenjong.be/httpd.www/plugins/content/jwsig.php on line 80 Notice: Undefined variable: gd_support in /customers/5/3/1/tcoudenjong.be/httpd.www/plugins/content/jwsig.php on line 83
Verslag La Marmotte PDF Print E-mail
Geschreven door Stefaan De Groote   
Onderwerp index
Verslag La Marmotte
deel 2
deel 3
foto's
Alle pagina's

 

Zaterdag 9 juli. De wekker loopt af om 4.45u! Verdorie, is dat vroeg. Gelukkig wel een goede nachtrust gehad, zodat ik vrij fris was. Na maanden trainen geeft het wel een raar gevoel zo op 2.5 uur te staan van de start van de Marmotte. Een cyclosportieve van 174 km en 5000 hoogtemeters waarbij eerst de Croix de Fer (2068m), daarna de Télégraphe (1570m) en Galibier (2642m) moeten overwonnen worden, om tenslotte te finishen boven op l’Alpe d’Huez (1840m).

We zitten hier op hotel met 6 (mijn neef Bart en zijn twee schoonbroers Steven en Xavier, collega Christophe, Fréderick en mezelf). Bart, Xavier en Steven hadden als doel gesteld om de tocht uit te rijden, wat een hele prestatie ging zijn gezien het geringe aantal km’s dat ze als voorbereiding hadden gereden. Christophe, Fréderick en ikzelf gingen voluit voor het goud, wat wil zeggen dat we binnen onze leeftijdscategorie binnen de 8u29m moesten toekomen. Clubmakkers Eric Leyman, Rudy Maes, Eddy Gyselinck en Johan Vandeputte zijn enkele dagen later toegekomen, en logeren op een camping aan de voet van Alpe d’Huez.
Ik had verwacht heel veel stress te hebben, maar ik voelde mij ongelofelijk rustig. Eens naar buiten gekeken, en het zag er redelijk goed.
Het is kwart na zes als we op de fiets springen richting start in Bourg d’Oisans. De temperaturen zijn mij gunstig gezind, slechts 12 graden, wat wil zeggen dat het vandaag niet superwarm zal worden. Wel bizar om op dit vroege uur zoveel volk te zien op de baan. Het is 1 lange stroom van auto’s met fietsen achterop die naar de start rijden. Verkeerd rijden was onmogelijk. Je had maar de stroom fietsers te volgen. Het is ongelofelijk wat een lange sliert staat te wachten aan de start. De organisatie had alles goed gepland. Er waren verschillende vakken volgens startnummer, en met nummers vanaf 2728 mochten we dan ook al wat meer vooraan aansluiten. Ondanks het feit dat Eric en co in ons startvak moeten staan, kon ik hen echter niet vinden.

Om 7u20 komt er eindelijk beweging in de massa. Als ik bij het opstaan nog geen stress had, is die nu volop aanwezig. Mijn hartslagmeter geeft 120 aan, en ik ben nog niet eens aan het fietsen! Snel elkaar nog succes toegewenst, en we zijn vertrokken. De snelheid loopt onmiddellijk op naar 40 à 45 km/h. Ondanks de grote drukte aan de start is het wel vrij goed te doen in zo een grote groep. Onmiddellijk valt op dat wie start om uit te rijden aan een rustig tempo rijdt, en bij de anderen die een mooie tijd willen neerzetten het tempo heel wat hoger ligt. Er ontstaan dan ook al heel snel grotere of kleinere groepen. In Allemont waar het stuwmeer ligt, moet de dam beklommen worden. Het is echt een spectaculair zicht om daar 1 groot lint van fietsers te zien rijden. Nog een paar kilometer doorvlammen, en we staan aan de voet van de Croix de Fer. Officieel begint de klim eigenlijk reeds in Allemont, en is van daar een 30 km naar de top. Tot op de top is deze weg volledig verkeersvrij, en de baan wordt dan ook volledig ingenomen door de fietsers. Ik rij aan een constante hartslag van 175 naar boven. Het is ongelofelijk als je ziet hoe sommigen hier al aan het zuchten en afzien zijn op deze eerste klim. Blijkbaar hou ik er toch wel een stevig tempo op na, want ik moet uiterst links rijden om deze massa te kunnen voorbijsteken. Halverwege, in de korte afdaling, heb ik Fréderick al te pakken. Hij was samen met Christophe iets sneller uit de startblokken geschoten en in een sneller groepje naar de voet gereden. Net voor de top slaan we dus af naar de top van de Glandon. Volgens mijn schema voor goud moest ik ten laatste na 2u17 fietsen boven zijn. Ik bereik de top in 1u45, bijna een half uur voor op schema. In een euforische moment begin ik al te dromen van een tijd rond 7u, terwijl ik er maximaal 8u29 over moest doen om goud te behalen! In de 2de bocht van de afdaling is het al prijs. Ik zie daar iemand naast de baan op de grond liggen. Het ziet er redelijk serieus uit. Niet teveel naar kijken en snel voort afdalen. Vooral het begin is heel stijl en smal, en ik zie dan ook verschillende mensen langs de kant zitten, staan of liggen met bebloed gezicht, armen of benen. Eens het steilste voorbij daalt het wat vlotter, maar het is uitkijken in de bochten want hier is de baan niet meer afgesloten voor het autoverkeer. Plots weer een spannend moment! In volle afdaling in een bocht doet de fietser voor mij een onverwachte beweging. In pure reflex knijp ik mijn remmen even dicht, maar blijkbaar iets te hard achteraan. Met als gevolg dat mijn achterwiel nogal happig was om rechtdoor te gaan. Gelukkig de boel snel terug onder controle gekregen, maar weer een serieuze adrenalinestoot gekregen.
Nu komt er wel een vervelend stuk, namelijk in het dal naar Saint Jean de Maurienne, de voet van de Télégraphe. Dit is een heel eind langs een drukke baan met veel industrie, met grote stukken vals plat waar de wind flink te keer kan gaan. Hier win je geen tijd, maar kan je er alleen maar verliezen. Gelukkig zit ik in een goede groep en wordt dit aan een vlot tempo afgelegd. Dit dal is het ideaal moment om wat vast voedsel binnen te nemen. Een banaan en een energiebar of 2 gaan er vlotjes in.
Aangekomen in St Jean de Maurienne draaien we in het centrum aan de lichten rechtsaf, en staan we voor de 2de klim. In mijn ooghoeken zie ik nog net een wegwijzer staan met ‘Galibier 34 km’.



 
 
Joomla 1.5 Templates by Joomlashack